Loading…
  • 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Deprecated: Non-static method Joomla\CMS\Application\SiteApplication::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/artfirmo/ftp/work_server/da/templates/gk_storefront/lib/framework/helper.layout.php on line 152

Deprecated: Non-static method Joomla\CMS\Application\CMSApplication::getMenu() should not be called statically, assuming $this from incompatible context in /home/artfirmo/ftp/work_server/da/libraries/src/Application/SiteApplication.php on line 275

WYGLĄD OGÓLNY:
Typowy molos, proporcjonalny, bez cech gigantyzmu. Jego wygląd jest pełen harmonii i siły, widoczne plastyczne umięśnienie, ciało pokryte elastyczną przylegającą skórą. Ruch spokojny, ale sprężysty, zdradzający jego inteligencję i możliwość szybkiej reakcji oraz jego z natury radosne usposobienie. Miły i oddany, frapujący swoim białym umaszczeniem. zbudowany jak prawdziwy atleta. 

ISTOTNE PROPORCJE:
Jak u zwierząt mesomorficznych, żaden element nie dominuje nad pozostałymi, ciało charakteryzuje harmonia i wyważenie.
Kufa i czaszka równej długości. 
Wysokość w kłębie równa wysokości w zadzie. 
Głębokość klatki piersiowej równa 50% wysokości w kłębie. 
Długość ciała o 10% większa niż wysokość w kłębie. 
GŁOWA: Sprawia wrażenie mocnej i silnej, łagodna w liniach, pozbawiona ostrych konturów. Górna linia wklęsłowypukła: wypukła czaszka dzięki wyraźnym mięśniom, lekko wklęsła trzewioczaszka. Połączenie głowy z szyją to mocny, umięśniony łuk. 

MÓZGOCZASZKA: 
Czaszka: Zwarta, wysklepiona zarówno z profilu jak i oglądana z przodu. Wyraźne łuki jarzmowe tworzą duże wklęśnięcia w skroniach wypełnione plastycznymi mięśniami. Silnie rozwinięte mięśnie karku sprawiają, że guz potyliczny jest mało widoczny. Bruzda czołowa słabo zaznaczona. 
Stop: Lekko zaznaczony, jako przejście od wypukłej czaszki do lekko wklęsłej kufy. Mocno zaznaczone łuki nadoczodołowe sprawiają, że z profilu stop wydaje się wyraźny. 

TRZEWIOCZASZKA:
Tej samej długości co mózgoczaszka. 
Nos: O dużych nozdrzach. Czarny. Widziany z profilu lekko uniesiony, jako zakończenie wklęsłości kufy. Front nosa prosty, prostopadły, w linii krawędzi żuchwy lub nieznacznie przesunięty do przodu. Kufa: Mocna, nieco dłuższa niż głębsza, szeroka, jedynie lekko zwężająca się. Górna linia nieco wklęsła, co jest charakterystyczną cechą Doga Argentyńskiego. Wargi/Fafle: Umiarkowanie grube, krótkie i przylegające. Luźny kat wargowy. pożądana czarna pigmentacja. Szczęki/Zgryz/Zęby: Mocne dobrze zachodzące na siebie, bez przodo i tyłozgryzu. Szczęki nieznacznie, równomiernie zwężające się. Zapewniają maksymalny chwyt. Zęby duże, dobrze wykształcone, osadzone w linii, czyste bez próchnicy. Pożądane kompletne uzębienie, ale ważniejsze regularne ustawienie zębów. Dopuszczalny zarówno zgryz cęgowy jak i nożycowy. Policzki: Duże, relatywnie płaskie, pozbawione fałd, wybrzuszeń i rzeźbienia. pokryte mocną skórą. Oczy: Ciemne lub orzechowe, chronione przez pigmentowane powieki, ale brak pigmentacji nie jest wadą. W kształcie migdałów, szeroko osadzone, na średniej wysokości. Wyraz oczu żywy i czujny, ale jednocześnie wyjątkowo twardy, zwłaszcza u psów. Uszy: Osadzone wysoko na bokach głowy, szeroko, tak jak szerokość czaszki. Kopiowane w kształcie trójkąta o bokach nie dłuższych niż 50% długości przedniej krawędzi naturalnego ucha. Jeśli nieskracane, są średniej długości, szerokie, grube, płaskie o zaokrąglonych końcach. Pokryte gładkim włosem, nieco krótszym niż na tułowiu; niewielkie plamy na uszach dopuszczalne. Uszy w spoczynku przylegają do policzków, w podnieceniu na wpół uniesione. 

SZYJA:
Średniej długości, mocna i wysoko noszona, dobrze umięśniona, lekko wysklepiona. W kształcie ściętego stożka, połączona z głowa umięśnionym kar­kiem ukrywającym wszystkie kości, szeroką nasadą połączona / klatką piersiową. Pokryta grubą, elastyczną skórą, mniej przylegającą niż na reszcie ciała. Pod brodą delikatne fałdy skóry, ale nie zwisające. Włos w tej części nieco dłuższy niż na reszcie tułowia. 

TUŁÓW:
Długość tułowia (mierzona od mostka do guza kulszowego) jest dłuższa o 10% niż wysokość w kłębie. 
Górna linia: Pozioma; kłąb i zad na tej samej wysokości. Kłąb: Duży i wysoki. 
Grzbiet: Mocny, silnie rozwinięte mięśnie tworzą nieznaczne wysklepienie w partii lędźwiowej. 
Lędźwie: Mocne, ukryte pod w pełni rozwiniętymi mięśniami, które tworzą nieznaczną bruzdę wzdłuż kręgosłupa. Nieco krótsze od partii grzbietowej, nieznacznie wznoszące się w stronę zadu. Górna linia nabiera swojego charakteru dopiero u dorosłych psów, których mięśnie grzbietu i lędźwi są w pełni rozwinięte, wcześniej górna linia jest nieco spłaszczona. Zad: Średniej długości, szeroki i muskularny; nieznacznie widoczne guzy kulszowe i biodrowe. Szerokość równa lub nieznacznie mniejsza niż szerokość klatki piersiowej; nachylony pod kątem —30° w stosunku do poziomu, linia zadu opadająca w kształcie łuku w kierunku nasady ogona. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka. Rękojeść mostka na wysokości stawu barkowego, a linia mostka na wysokości łokcia; żebra długie umiarkowanie wysklepione. Brzuch: Nieznacznie podciągnięty, nigdy w takim stopniu jak u greyhounda; umięśniony tak samo dobrze jak pachwiny i lędźwie. 

OGON:
Osadzony umiarkowanie wysoko, pod kątem 45° w stosunku do górnej linii. W kształcie szabli, gruby i długi, sięgający do stawu skokowego, ale nie niżej. W spoczynku zwisa naturalnie, w podnieceniu trzymany nieznacznie powyżej górnej linii, „pracujący" na boki. W ruchu noszony na przedłużeniu górnej linii lub nieznacznie powyżej. 

KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Mocne jak pozostałe partie ciała, o solidnym kośćcu i umięśnieniu, proporcjonalne do wielkości psa. Oglądane ze wszystkich stron proste i równolegle ustawione. Łopatki: Proporcjonalne, bardzo mocne, doskonale, lecz nie przesadnie umięśnione. Łopatki ustawione pod kątem 45° w stosunku do poziomu. Ramiona: Średniej długości, proporcjonalne do całości. Mocne i bardzo umięśnione, ustawione pod kątem 45° w stosunku do poziomu. Łokcie: Mocne, pokryte mocną bardzo sprężystą skóra, pozbawioną fałd i zmarszczek. Przylegające do tułowia, wyglądające jakby były jego częścią. Przedramię: Tej samej długości co ramię, pionowe, proste o mocnej kości, dobrze umięśnione. Nadgarstek: Mocny, w linii przedramienia, bez wystających kości czy fałdów skórnych. Śródręcze: Nieznacznie spłaszczone, o dobrym kośćcu, nachylone pod kątem 70-75° w stosunku do podłoża. Łapy: Okrągłe, z mocnymi, krótkimi i zwartymi palcami. Mocne poduszki, pokryte czarną, szorstką w dotyku skórą. 

KOŃCZYNY TYLNE:
Umiarkowanie katowane. Mocne, silne, równolegle ustawione, dające wrażenie siły i wymaganej sprawności. Zapewniające odpowiedni napęd i decydujące o charakterystycznym ruchu. Uda: Długość proporcjonalna do całości, mocne z w pełni rozwiniętym, plastycznym umięśnieniem. Kąt biodrowoudowy bliski 100°. Kolana: Ustawione w osi kończyny, kąt stawu kolanowego bliski 110°. Podudzie: Mocne, nieco krótsze niż udo, lecz równie dobrze umięśnione. Staw skokowy i śródstopie: Śródstopie krótkie, mocne, pozwalające na silny napęd kończyn. Staw skokowy mocny z dostrzegalną kością piętową. Kąt w stawie skokowym 140°. Śródstopie mocne, prawie w kształcie walca, prostopadłe do podłoża. Wilcze pazury jeśli są, należy usunąć. Łapy: Podobne do przednich, jedynie nieznacznie mniejsze i szersze. 

KROK/RUCH:
Zwinny i sprężysty; z zauważalną zmianą gdy psa coś zainteresuje - naprężona postawa i szybka reakcja, typowe zachowanie dla rasy. Krok spokojny, wyciągnięty kłus, z dobrym wykrokiem i dynamicznym napędem tyłu. W galopie widać całą energię i siłę jaką dysponuje pies. Kończyny w ruchu są prowadzone równolegle. Inochód niedopuszczalny, traktowany jako poważna wada. 

SKÓRA:
Jednolita, niezbyt gruba, gładka i elastyczna. Przylegająca do ciała, nie tworzy fałd, jedynie na szyi nieco luźniejsza. Skóra jak najmniej pigmentowana, z wiekiem jednak coraz wyraźniej. Przesadnie pigmentowana skóra jest niedopuszczalna. Preferować należy psy o pigmentowanych wargach i obwódkach oczu. 

UMASZCZENIE:
Całkowicie białe; jedynie jedna czarna albo ciemna plama wokół oka jest dopuszczalna, jeśli nie pokrywa więcej niż 10% powierzchni głowy. W przypadku dwóch psów tej samej klasy, sędzia powinien wybrać zawsze bielszego. 

WIELKOŚĆ: 
Wysokość w kłębie:
Psy: 62 do 68 cm,
Suki: 60 do 65 cm

WADY:
Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. 

POWAŻNE WADY: 
Słabo rozwinięta muskulatura i lekka kość (wątłość). 
Słabo pigmentowany nos. 
Luźno wiszące wargi. 
Małe, wątłe lub zniszczone zęby. Braki w uzębieniu. 
Zbyt jasne oczy; entropium, ectropium. 
Beczkowata lub płaska klatka piersiowa. 
Płaskie ożebrowanie. 
Przesadnie katowane kończyny tylne. 
Zbyt długie śródstopie. 
Nietypowy ruch. 
Obfita pigmentacja skóry u młodych psów. 
Widoczne niewielkie obszary z kolorowymi włosami. 
Niestabilny temperament. 

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: 
Nos pozbawiony pigmentacji. 
Przodozgryz lub tyłozgryz. 
Jasnoniebieskie oczy; oczy nie tej samej barwy (heterochromia). 
Długi włos. 
Łaty na tułowiu. Więcej niż jedna łata na głowie. 
Wysokość poniżej 60 lub powyżej 68 cm. 
Agresywność. 

UWAGA:
Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra. w pełni usytuowane w mosznie.